De beste wensen! Gelukkig nieuwjaar!

Het idee: aan de hand van een foto gemaakt in, of gerelateerd aan, Het Hoofdkantoor, schrijft onze columnist Alessa van de Goor een column. Het resultaat is altijd verrassend.

Vandaag de opdruk een reuze adventkalender van Simply Chocolate.

size matters

De beste wensen! Gelukkig nieuwjaar!

De meest uitgesproken korte zinnen van de afgelopen week. Ik had vrij afgelopen week en heb het woord ‘vrij’ erg letterlijk genomen. Behalve bewust gelet op allerhande goede tips zo in het begin van het nieuwe jaar, heb ik helemaal niets gedaan.

Size matters.

Eigenlijk wist ik het wel, maar als je er op let is het heel erg. Iedere dag worden we herinnerd aan het feit dat gezelligheid consequenties heeft.

Size matters.

Er wordt niet alleen uitgegaan van een teveel aan kilo’s zo na de feestdagen, maar ook dat we eigenlijk niet zo gelukkig zijn met onze levens. Mijn tijdlijn op Facebook bevatte dagenlang een één-op-één score: een bericht van een vriend of groep die ik volg, werd standaard gevolgd door een gesponsorde link die het beter weet.

Size matters.

Afvallen, rust vinden, fit worden, een betere partner, moeder, werknemer worden, ontspanning opzoeken, verwen jezelf, volg je passies, ga doen waar je van droomt, verbeter je relatie of hoe je er überhaupt een vindt, eet gezonder, beweeg meer, niet per se in trainingspak, drink minder, respecteer je buren, laat iedereen in zijn of haar waarde, bespaar energie zowel lichamelijk, geestelijk als in je portemonnaie, kies biologisch, leef bewuster, wees mindful, geniet van de kleine dingen, mannen mogen ook kwetsbaar zijn, word evenwichtig, wie ben je eigenlijk, volg een geheel suikervrij dieet en je zult niet alleen kilo’s afvallen maar je ook heel goed voelen, ga de uitdaging aan!

Kortom maak van je kansloze kutleven een waardevol 2017.

Met lede ogen heb ik het aangezien en heel soms voelde ik me schuldig over het feit dat ik in mijn vakantie niets deed. Dat was namelijk mijn uitdaging: een week niets doen. Het is niet helemaal gelukt, ik ben twee keer naar yogales gegaan. Dat mocht want daar leer ik hoe ik even alleen maar met mezelf hoef te zijn, daar, op dat tijdstip.

Het lukt me nooit, alleen daar zijn met mezelf. Ik ben me altijd enorm bewust van al die mensen in die zaal die ook even alleen maar met zichzelf zijn, daar, op dat tijdstip. Ik hoor hoe anderen heel hard ademhalen en denk dan doe normaal, je hoeft de dame voor je niet omver te blazen! Het is nog best vroeg, zou hij z’n tanden wel gepoetst hebben? Dat is toch niet fris als je daar voor staat? Zou ze het ruiken? Die ochtendadem. Ik lach dan, niet hardop want daarvoor is die downward facing dog te zwaar.

Glimlachen bij yoga is iets goeds, dat helpt te ontspannen, wie ik? Ontspannen? Opnieuw een glimlach en de goedkeuring van de juf. Ondanks mijn altijd aanwezige bewustzijn vind ik het heerlijk om te doen, want wat ik inmiddels wel kan is niet denken aan alles buiten die zaal op dat tijdstip. En opdrukken, dat kan ik inmiddels ook. Ik val er geen gram van af maar ik word er wel gelukkig van.

Aan één aspect kan ik moeilijk wennen, we krijgen altijd een spreuk mee. Zo’n vage zin die voor iedereen iets anders mag betekenen. Zo’n goed bedoeld advies waar je knetterhard over nadenkt om tot de conclusie te komen dat het beter is om daar mindful mee om te gaan; ik heb het gehoord, ik laat het weer los. Behalve die van afgelopen week:

“Wees groots in daden maar klein in verwachtingen.”

Size matters. Overal en altijd.


Alessa van de Goor | moeder | planner | @kliktjik | www.honderdstieren.nl | blogger